top of page

aile fotoğrafı

ophelia
13 Tem
1 dakikada okunur

ellerimde olmasa da,

parmaklarımın ucunda hissediyorum.

yan yana dizildiğiniz fotoğraflarda,

ben karşınızda duruyorum.


nefesimin farkında olsanız da,

yok saydığınızı görebiliyorum.

bazen düşüyor muyum aklınıza?

gerçeklikten uzak anılarımızı hatırlıyorum.


sorum şudur cevabı aramızdaysa,

neden utanç duyduğum soyadımla sınandım?

ya da arınmak adına,

kendimi kandırmak zorunda mıydım?


çoğunlukla dünyam yalandan olsa da,

gerçek hisler beslemek istiyorum.

sizin tüm zamanınız kurmaca kalsa da,

oyununuza ortak olmak istiyorum.


sadece o odada,

sıradan bir huzur hayal ediyorum.

yıkılacağını bildiğim tepelerde,

ansızın düşüp durmayı seviyorum.


şayet bunların hepsi boşluğumdansa,

neden daha iyi insanlar olmanız için yalvardım?

veya bu bana yasaklıysa,

neden sizi uzaktan izlemekle cezalandırıldım?

 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör
duyu

gece yine ismimizi sessizce fısıldadı, kendimi senin karşında titreyerek bulduğumda, yankılanan sesim sahip olduğum tek çığlığımdı, hayatıma dilsiz devam edeceğim durum buysa. konuşmayı reddetmiyorum,

 
 
 
03:06

çiçekler, kıyılar ve deniz. ne bulunduğunu bilmediklerimden, anlam çıkarabiliyorum bariz, dünkü bense görmekten aciz. duygular, anılar ve filiz. sorularıma cevap vermediğinden, lekeli derimle kemikler

 
 
 
yin olmak üzerine

Hayatta pek çok şeyin teki olabiliriz, ama birbirini kusursuz tamamlayan bir şeyin sadece bir parçası olmak mümkün mü? Bunu ilk duyduğumda ilkel bir şekilde içimde bir parça iyilik olsa da üstüne bin

 
 
 

Yorumlar


bottom of page