top of page
Ara

öze dair

  • hazal
  • 1 Haz
  • 1 dakikada okunur

: her insanın özü olduğuna inanmıyor musun?

 

 içim eriyip gider ilk nefesime,

 yeniden doğmak için zamanım yok,

 durduruyorum, bazı yaralarım var lütfen, deşme

 hücrelerimde dolanan kinin çaresi yok.


: insan doğduğuyla aynı mı ölür?


bucaksız bir vaha olduğumu biliyorsun,

hisleriminse ortada koca bir su birikintisi,

mübalağa değil bile pek çoğu kutsi,

öyleyse seraplarımdan neden kaçmıyorsun?


: çoğu zaman hayır, ama o sandığı kadar uzaklaşamıyor.




  

  

 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör
03:06

çiçekler, kıyılar ve deniz. ne bulunduğunu bilmediklerimden, anlam çıkarabiliyorum bariz, dünkü bense görmekten aciz. duygular, anılar ve filiz. sorularıma cevap vermediğinden, lekeli derimle kemikler

 
 
 
yin olmak üzerine

Hayatta pek çok şeyin teki olabiliriz, ama birbirini kusursuz tamamlayan bir şeyin sadece bir parçası olmak mümkün mü? Bunu ilk duyduğumda ilkel bir şekilde içimde bir parça iyilik olsa da üstüne bin

 
 
 

Yorumlar

 Uzunca süredir kendime dair ne varsa yazıyorum, buna bir iç döküş demek yerine kaçma mekanizması da diyebilirsiniz.

Çünkü yazdıklarımla yüzleşmeyi seven biri olduğum söylenemez. Dolayısıyla burada bunu farklı bir şeye dönüştürüyorum, sadece kendimin değil belki de bunları okuyan insanların da yüzleşebileceği bir şeye. Yeter ki bu dünya üzerindeki herhangi bir şeyde kendinizden parça bulmak isteyin, çünkü evren tam da böyle işler.

bottom of page