top of page
Ara

cep notlarım

hazal
10 Mar
1 dakikada okunur

en içimde yer edinen şeytanlar,

ve dışarda gülümseyen yüzüm,

aydınlık bir sabahta kör eder.

kabanımın cebindeki küçük notlar,

sonunu beklediğim amansız zulüm,

ansızın unuttuğum kederim çöker.


çocukluğuma dahi ezelden küsüm,

insan daima kurtarıcısını bekler,

onu da düşen bin huzme parçalar.

basitçe rafta duran küçük bir albüm.

silik anılarım ruhumu keser,

unutmanın pişmanlığı kovalamadan yakalar.


yoksunluk içerden mi yer eder?

omzumdaki meleklerim eğer dışardansa ağlar,

ilahi bakışta ufak bir kördüğüm,

ellerimi hayalimdeki semadan iter.

titrediğim soğukta çözülmezse dizimin bağları,

heba olur içimde suladığım vicdan yüküm.

 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör
aile fotoğrafı

ellerimde olmasa da, parmaklarımın ucunda hissediyorum. yan yana dizildiğiniz fotoğraflarda, ben karşınızda duruyorum. nefesimin farkında olsanız da, yok saydığınızı görebiliyorum. bazen düşüyor muyum

 
 
 
03:06

çiçekler, kıyılar ve deniz. ne bulunduğunu bilmediklerimden, anlam çıkarabiliyorum bariz, dünkü bense görmekten aciz. duygular, anılar ve filiz. sorularıma cevap vermediğinden, lekeli derimle kemikler

 
 
 
yin olmak üzerine

Hayatta pek çok şeyin teki olabiliriz, ama birbirini kusursuz tamamlayan bir şeyin sadece bir parçası olmak mümkün mü? Bunu ilk duyduğumda ilkel bir şekilde içimde bir parça iyilik olsa da üstüne bin

 
 
 

Yorumlar

 Uzunca süredir kendime dair ne varsa yazıyorum, buna bir iç döküş demek yerine kaçma mekanizması da diyebilirsiniz.

Çünkü yazdıklarımla yüzleşmeyi seven biri olduğum söylenemez. Dolayısıyla burada bunu farklı bir şeye dönüştürüyorum, sadece kendimin değil belki de bunları okuyan insanların da yüzleşebileceği bir şeye. Yeter ki bu dünya üzerindeki herhangi bir şeyde kendinizden parça bulmak isteyin, çünkü evren tam da böyle işler.

bottom of page