top of page

kaim

hazal
1 Haz
1 dakikada okunur

sırtında kabukları olan birini tanıdığını söyledin,

ama ben biri değilim,

çoğu zaman binlercesi,

bazen de hiç kimseyim.

medet ummayanlar içinim.


ve kim bilir,

aylardan hangisiydi?

sabahın soğuğu, o koşu yolu çiçeksiz kabir,

benimse koşarken ciğerim patlamak üzereydi.


damarlarımda gezen bir hain,

açığa çıkaransa kaderime işlemiş ismim,

biliyorum ki bunların hepsi nefsi,

o'nunla aramdaki mesafe daim,

bu yüzden üçte iki anlamıyla kaimim.




 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör
duyu

gece yine ismimizi sessizce fısıldadı, kendimi senin karşında titreyerek bulduğumda, yankılanan sesim sahip olduğum tek çığlığımdı, hayatıma dilsiz devam edeceğim durum buysa. konuşmayı reddetmiyorum,

 
 
 
aile fotoğrafı

ellerimde olmasa da, parmaklarımın ucunda hissediyorum. yan yana dizildiğiniz fotoğraflarda, ben karşınızda duruyorum. nefesimin farkında olsanız da, yok saydığınızı görebiliyorum. bazen düşüyor muyum

 
 
 
03:06

çiçekler, kıyılar ve deniz. ne bulunduğunu bilmediklerimden, anlam çıkarabiliyorum bariz, dünkü bense görmekten aciz. duygular, anılar ve filiz. sorularıma cevap vermediğinden, lekeli derimle kemikler

 
 
 

Yorumlar


bottom of page