top of page

kaim

  • hazal
  • 1 Haz
  • 1 dakikada okunur

sırtında kabukları olan birini tanıdığını söyledin,

ama ben biri değilim,

çoğu zaman binlercesi,

bazen de hiç kimseyim.

medet ummayanlar içinim.


ve kim bilir,

aylardan hangisiydi?

sabahın soğuğu, o koşu yolu çiçeksiz kabir,

benimse koşarken ciğerim patlamak üzereydi.


damarlarımda gezen bir hain,

açığa çıkaransa kaderime işlemiş ismim,

biliyorum ki bunların hepsi nefsi,

o'nunla aramdaki mesafe daim,

bu yüzden üçte iki anlamıyla kaimim.




 
 
 

Son Yazılar

Hepsini Gör
03:06

çiçekler, kıyılar ve deniz. ne bulunduğunu bilmediklerimden, anlam çıkarabiliyorum bariz, dünkü bense görmekten aciz. duygular, anılar ve filiz. sorularıma cevap vermediğinden, lekeli derimle kemikler

 
 
 
yin olmak üzerine

Hayatta pek çok şeyin teki olabiliriz, ama birbirini kusursuz tamamlayan bir şeyin sadece bir parçası olmak mümkün mü? Bunu ilk duyduğumda ilkel bir şekilde içimde bir parça iyilik olsa da üstüne bin

 
 
 

Yorumlar


 Uzunca süredir kendime dair ne varsa yazıyorum, buna bir iç döküş demek yerine kaçma mekanizması da diyebilirsiniz.

Çünkü yazdıklarımla yüzleşmeyi seven biri olduğum söylenemez. Dolayısıyla burada bunu farklı bir şeye dönüştürüyorum, sadece kendimin değil belki de bunları okuyan insanların da yüzleşebileceği bir şeye. Yeter ki bu dünya üzerindeki herhangi bir şeyde kendinizden parça bulmak isteyin, çünkü evren tam da böyle işler.

bottom of page